Ο διάλογος και η μορφή του.

Επενδύστε στον διάλογο. Από τα πιο σοβαρά απομεινάρια μιας άλλης εποχής. Όποιος δεν έχει χτίσει το παλάτι του πάνω στον διάλογο, η άμμος θα του το ρουφήξει.

Πότε διάλογος;

Οσο πιο συχνά γίνεται. Αντί να παίρνετε τα πράγματα ως δεδομένα και τις υποθέσεις σας ως εδραιωμένες, ρωτήστε, να είστε περίεργοι να ακούσετε και να καταλάβετε.
Ο διάλογος εδώ χρησιμοποιείτε ως μέσο κατανόησης και όχι ως μέσο να πείσετε ότι έχετε δίκιο.

Η πρώτη περίπτωση δημιουργεί δίαυλο επικοινωνίας και συναίσθημα ασφάλειας, ο δεύτερος, δημιουργεί αρνητική προδιάθεση, κλείσιμο αντίληψης, αμυντική προδιάθεση και αίσθημα ανασφάλειας.

Να θυμόσαστε, ο συνάνθρωπος αισθάνεται ακόμα και εκείνο που δεν λέτε. Εάν λοιπόν επικοινωνήσετε διάλογο λέγοντας ότι θέλετε να ακούσετε, αλλά η πρόσθεση σας είναι να πείσετε, το αποτέλεσμα δεν θα είναι θετικό. Θα δημιουργήσετε μεγαλύτερη ανασφάλεια και μια «σπασμένη» εμπιστοσύνη. Κάθε φορά που θα λέτε «έλα να μιλήσουμε», ο άλλος θα μπαίνει σε κατάσταση άμυνας. Ο διάλογος δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέθοδος χειραγώγησης αν και, οι περισσότεροι άνθρωποι αυτό ακριβώς κάνουν ακόμα και αν έχουν πλήρη άγνοια.

Η επικοινωνία είναι προσόν και προϋποθέτει εργασία με τον εαυτό ούτως ώστε, όταν ανοίγουμε το στόμα μας, να προλαβαίνουμε να φιλτράρουμε τα λεγόμενα μας πριν βγουν στον αέρα.

Έτσι, ο διάλογος είναι ένα προσόν/τέχνη που λίγοι κατέχουν, και χρειάζεται να είναι ένα εργαλειο-κλειδί της νέας εποχής.

Μοιραστείτε την αναρτηση αν σας βοήθησε για να βοηθήσετε άλλους ή/και τον εαυτό σας που επιθυμεί να επικοινωνεί ως ενήλικος σε έναν κόσμο γεμάτο ενήλικα παιδιά.❤️

Με αγάπη,

Ελευθερία